KURAĜA PAK Laŭ koreaj popolaj fabeloj
He, Pak! Oni diras, vi baldaŭ edziĝos.
Jes.
Ni rikoltos kaj poste festos la geedziĝon.
Rikoltos... Kaj se la drako denove bruligos la rikoltaĵon?
Ĉu efektive la drako venos denove?
Kuru, Pak!
Pak! Per ŝtono vi ne venkos la drakon!
Ĉiujare la drako bruligas niajn kampojn! Necesas foriri de ĉi tie!
Ne! Tio estas nia lando!
Necesas ne foriri, sed batali kontraŭ la drako!
Batali ĝis morto!
Pak! Pak!
Mi revenos, Lu Si!
Diru al mi, rokoj,
Respondu min, montoj,
Kiel venki la drakon?
Aliru ĉi tien, kuraĝulo.
Multaj volis venki la drakon,
Sed ĝi turnis ĉiujn en ŝtonon.
Estu singarda, junulo,
Vin atendas la sama sorto.
Pli bonas esti ŝtono, ol esti malkuraĝulo!
Malpli laŭte!
Aliru pli proksimen
Kaj aŭskultu.
Neniu, krom la Saĝa Maljunulo,
Scias, kiel venki la drakon.
Montru al mi vojon al la Saĝa Maljunulo! Montru!
Malproksime, malantaŭ la montoj, en valo
Loĝas malriĉulo Lu San.
Oni diras, li provis atingi la Saĝan Maljunulon.
Li montru la vojon al vi.
Kaj nun foriru rapide!
Kaj Pak ekiris laŭ la longa vojo...
Ne atendu. Li ne revenos.
Ne, li revenos.
Ho, estiminda Lu San,
Helpu min.
Montru la vojon al la Saĝa Maljunulo.
Ne eblas atingi la Saĝan Maljunulon.
Li loĝas sur insulo malantaŭ ŝtorma maro,
Kaj antaŭ la maro estas altaj rokoj,
Inter ili estas malvasta gorĝo.
En ĉi tiu gorĝo vagas tigro kun verdaj okuloj, kaj neniun preterlasas.
Lasu la frenezan aferon, revenu hejmen!
Ne! Pli bonas perei!
Do, iru.
Vi estas kuraĝa kaj persista.
Malantaŭ ĉi tiu arbaro estas la vojo al la Maljunulo.
Nur iru rekten kaj nenien turniĝu!
Se vi atingos la Maljunulon, demandu lin: kion mi faru kun la pomujo?
Ĝi sekiĝas...
Mi demandos, Lu San, demandos.
Prenu tabakon por la vojo.
Dankon.
Ne forgesu demandi pri la pomujo!
Estu sana!
Ricevu mian lancon!
Li revenos. Revenos.
Aŭskultu, korvo — vi flugas foren,
Ĉu vi vidis ŝtorman maron?
Ne ridu, korvo. Mi iris ĝuste,
Nenien mi turniĝis.
Tro frue vi ridas, korvo! Mi tutegale nenien turniĝos!
Adiaŭ, korvo! Mi trovis la ŝtorman maron!
Diru, avo...
Mi scias, por kio vi venis ĉi tien.
— Mi serĉas la Saĝan Maljunulon! — Vi trovis tiun, kiun vi serĉis...
Helpu min, Saĝa Maljunulo!
Instruu: kiel venki la drakon?
Aŭskultu, junulo...
Oni bezonas scii du sekretojn, por ke venki ĝin.
La unua sekreto estas en la smeraldo.
En ĝi estas la tuta forto de la drako.
Se vi obtenos la smeraldon, do la drako pereos.
Kaj la dua sekreto?
Kaj la duan vi devas trovi mem.
Iru.
Hastu.
Kion alian vi havas en la koro? Diru.
Mi volis helpi unu malriĉan homon.
Lia pomujo pereas.
Folioj ne kreskas, kiam radikoj ne povas kreski...
Junulo...
Facila vojo malfermiĝas nur al tiu,
Kiu trapasis la malfacilan.
Jen ĝi estas, la dua sekreto.
Lu San!
Rigardu!
Ĉi tiu pomo ne estas ordinara, Pak.
Ĝi donos al vi heroan forton.
Pak! Pak!
Adiaŭ, Lu Si.
Se mi revenos, do ni festos la plej gajan geedziĝon.
Se mi ne revenos — do oni min rememoru per bona vorto.
Eliru por batalo!
Rigardu malantaŭen, Pak!
FINO